گوشواره برای آقاها

تاریخ نشر : | ویرایش : Tuesday 21 May 2013 03:45

نوشته‌ی زیگ‌بوی

گوشواره از دیرباز یکی از محبوب‌ترین زیورآلات بوده است. نخستین نمونه‌های گوشواره در آثار به جا مانده از تمدن ایلام دیده شده است. در ایران، در پیکره‌های تخت جمشید می‌توان کاربرد گوشواره‌های مخصوص مردان را دید.

درباره سوراخ کردن گوش

با این‌که این کار بسیار متداول است، اما خطرات خودش را به همراه دارد. یکی از این خطرات، عفونت است به ویژه اگر اصول بهداشتی سوراخ کردن گوش رعایت نشود. علائم عفونت، قرمزی، سوزش و ترشح در محل سوراخ است. تب و کاهش فشار در موارد شدید دیده می‌شود. گاهی اوقات اگر عفونت شدید باشد می‌تواند وارد جریان خون بشود و با این‌که احتمال آن بسیار کم است، می‌تواند به شرایط مرگ‌باری به نام شوک عفونی منجر شود. در مواردی که سوراخ کردن روی قسمت غضروفی گوش انجام می‌شود، احتمال بیشتری برای عفونت وجود دارد، زیرا در این قسمت‌ها جریان خون کمتری وجود دارد. به همین دلیل توصیه می‌شود لاله گوش را سوراخ کنید و از سوراخ کردن قسمت های غضروفی اجتناب کنید.

خطر دیگری که سوراخ کردن گوش می‌تواند داشته باشد، احتمال آلرژی داشتن به سوزن یا گوشواره‌ای است که برای سوراخ کردن استفاده می‌کنید. در این موارد عمدتاً اگر گوشواره را بردارید، محل سوراح بهبود پیدا می‌کند اما گاهی دیده شده است که جای زخم باقی می‌ماند. با این‌که این خطرات کم اتفاق می‌افتد اما نباید آن‌ها را ساده و سبک بشمارید.

برای سوراخ کردن، حتماً از گوشواره‌های استیل استفاده کنید تا احتمال آلرژی را از بین ببرید. مطمئن شوید اصول بهداشتی در تمام مراحل سوراخ کردن رعایت می‌شود. در آخر سعی کنید این کار توسط شخصی انجام شود که در زمینه سوراخ کردن تجربه کافی دارد و فراموش نکنید اگر بیماری خاصی مانند دیابت دارید با پزشک‌تان هم مشورت کنید.

بعضی مسایل هم کاملاً شانسی هستند! مثلاً گیر کردن گوشواره آخر بدشانسی است و گاهی بیرون آوردن این گوشواره جداً دردسر است.

کدام گوش؟ چپ، راست یا هر دو؟

آقایان باید کدام گوش را سوراخ کنند؟ چپ، راست یا هر دو؟ تا همین چند سال پیش این که آقایان کدام گوش را سوراخ کنند یا کدام گوش را برای پوشیدن گوشواره انتخاب کنند؛ معنا و مفهوم مشخصی داشت. اما این روزها، فکر کردن به این موضوع که گوشواره باید در کدام گوش مرد باشد، تقریباً بیهوده است. با توجه به تنوع سوراخ‌ها، جای سوراخ‌ها؛ تعداد سوراخ‌ها بر روی یک گوش و فرم سوراخ‌ها، به نظر می‌رسد مردان آزاد هستند، بی‌آنکه نگران معانی و نشانه‌ها باشند، گوشواره‌ها را به هر شکلی که مایلند بپوشند. از طرف دیگر اغلب مردمی که با آن‌ها سر و کار دارید این نشانه‌های از یاد رفته را نمی‌شناسند.

نشانه‌ها: سال‌های دور

در سال‌های 1960 نا 1990، پوشیدن گوشواره منفرد، در گوش چپ یا راست به عنوان نشانه‌ای پنهانی، بین همجنسگرایان استفاده شد. بدین ترتیب همجنسگرایان می‌توانستند یکدیگر را بدون اینکه در معرض خطر تعصب‌های شدید قرار بگیرند، شناسایی کنند. بعدها پوشیدن گوشواره منفرد، به عنوان نشانه‌ای علنی برای معرفی کردن گرایش جنسی به جنس موافق رایج شد.

شکل گوشواره هایی که در آن سال‌ها پوشیده می‌شد غالباً بر اساس سلیقه شخصی انتخاب می‌شد تا مد، اما گوشواره‌های میخی نگین‌دار و حلقه‌های فلزی بیشتر رایج بوده است.

در آن سال‌ها مردان همجنسگرای اروپایی بیشتر گوش چپ‌شان را سوراخ می‌کردند و در مقابل امریکایی‌ها گوش راست‌شان را ترجیح می‌دادند. ظاهراً در بین بعضی مردان، گوشواره منفرد در گوش چپ نشانه‌ای برای تمایل به تاپ بودن و گوش راست نشانه‌ای برای بات بودن، بوده است. در بعضی گروه‌ها نیز داشتن گوشواره در هر دو گوش نشانه‌ای برای دوجنس‌گرایی پوده است. البته باز هم تاکید می‌کنم؛ این حرف‌ها دیگر در این روزها خریداری ندارد.

گوشواره و مردان امروزی

از میانه دهه 90 تا اواخر آن؛ استفاده از گوشواره تک به عنوان نشان همجنسگرایی از مد افتاد. در آن سال مردان دگرجنس‌گرای بسیاری به پوشیدن گوشواره تک علاقه نشان دادند. از طرف دیگر، روی آوردن مردم به سوراخ کردن جاهای دیگر بدن به غیر گوش مانند روی ابرو، نوک سینه و... باعث شد نشانه‌های رایج پیشین از یاد برده شود. بدین ترتیب در شرایطی که هر کسی ممکن هر کجایش را سوراخ کند، دیگر گوشواره‌ی منفرد معنی خاصی ندارد و حتی مردانی که مثلاً سوراخ روی ناف دارند، رفتارشان زنانه محسوب نمی‌شود.

کدام گوشواره؟

آنچه از قدیم رایج بوده و هست، گوشواره‌های میخی نگین‌دار و حلقه‌های کوچک است. در حال حاضر این گوشواره‌ها در مدل‌های زیادی عرضه می‌شوند، به‌طوری که این دو مدل گوشواره دنیای کوچکی از زیورآلات مردانه را پدید آورنده‌اند. در این بین به‌نظر می‌رسد گوشواره‌های میخی - با نگین یا بی‌نگین – بهترین انتخاب باشند. این‌ها به راحتی پوشیده و تعویض می‌شوند. می‌توانید آن‌ها را با هر لباسی – رسمی یا غیررسمی – هماهنگ کنید. انتخاب بعدی، گوشواره‌های حلقوی کوچک است. اگر دنبال سبکی زنانه هستید، این‌ها مناسب شما است.

چه گوشواره‌ای برای چه صورتی مناسب است؟

 

مدل گوشواره‌تان را باید با توجه به لباس و شکل صورت و گردن‌تان انتخاب کنید. در مجالس رسمی باید از گوشواره‌های خیلی ظریف استفاده کنید، برای مثال نگین‌های خیلی کوچک. حتی بهتر است گوشواره نداشته باشید. برای صورت‌های کشیده، گوشواره‌های حلقوی انتخاب‌های خوبی هستند. با گوشواره‌های حلقه‌ای بزرگ‌تر صورت گرد به‌نظر می‌آید و این برای صورت‌های کشیده خوب است، اما توجه کنید که در این حالت چین‌های گردن نمایان‌تر می‌شوند. به همین ترتیب گوشواره‌های میخی برای صورت‌های گرد مناسب نیستند. اگر نمی‌توانید گوشواره متناسب با صورت‌تان پیدا کنید، بروید سراغ گوشواره‌های حلقه‌ای متوسط. این‌ها عموماً برای هر مدل صورتی خوب هستند.

حالا می‌توانید بروید و از خریدتان لدت ببرید؛ فقط حواس‌تان باشد خرید گوشواره می‌تواند جداً اعتیادآور باشد!


Balatarin

دیدگاه شما