پنج نکته در مورد زندگی پناهجویان در ترکیه

تاریخ نشر : | ویرایش : Tuesday 19 February 2013 10:37


تهیه و تنظیم: چراغ

یک هزینه‌های زندگی با خودِ شما است

شما در ترکیه به کمپ برده نمی‌شوید. خُب، یعنی مشکلات کمپ (اغلب محدود شده به فضایی مانند زندان) را نخواهید داشت ولی درعوض هزینه‌های زندگی پناهجویی بر عهده‌ی خودتان خواهد بود: اجاره‌ی خانه، وسایل خانه (اگر آپارتمان مبله نتوانید بگیرید)، اینترنت (اگر بر روی اجاره‌ی خانه نباشد)، فیش‌ها (گاز، برق و آب)، هزینه‌ی تلفن همراه (در ترکیه اکثر مردم فقط از تلفن همراه استفاده می‌کنند و خانه‌ها تلفن ثابت ندارند)، هزینه‌ی خورد و خوراک، هزینه‌ی رفت و آمد (در ترکیه سفر بر اساس مسافت طی شده نیست و بیشتر بلیط‌ها قیمت‌های نزدیک بهم دارند. بستگی دارد با کدام تعاونی اتوبوس‌رانی سفر کنید. بعضی‌وقت‌ها قیمت بلیط اتوبوس و هواپیما یکی می‌شود)، هزینه‌ی پوشاک، هزینه‌های جنبی دیگر و... تمامی این موارد بر عهده‌ی خود شما است.

دو شما با دولت و قوانین ترکیه طرف هستید

همه به اشتباه می‌گویند «سازمان ملل» ولی درحقیقت شما به «کمیساریای عالی پناهندگانِ سازمان ملل» مراجعه می‌کنید. این سازمان وابسته به سازمان ملل متحد است اما در واقعیت با پلیس و وزارت کشور ترکیه، همچنین با سازمان امنیت ترکیه (MIT) همکاری بسیار نزدیکی دارد. شما در طول دوران پناهندگی، مرتب با پلیس اتباع خارجی ترکیه طرف هستید. همچنین شما در فرآیند خود در کمیساریای عالی پناهندگان، برگه‌ای را امضا می‌کنید و به این سازمان قانوناً اجازه می‌دهید تا اطلاعات مرتبط به شما را بسته به نیازمندی‌ها در اختیار مقامات ترکیه قرار بدهد. درنتیجه باید مراقب قوانین مربوط به ترکیه باشید: مخصوصاً قانون‌های مربوط به اقامت و امضاهای مربوط به پلیس. هرچند لازم نیست از دولت یا پلیس ترکیه وحشت داشته باشید: اگر غیرقانونی حریم خصوصی شما را زیر پا گذاشتند، همیشه راه‌هایی برای جلوگیری از این اقدام‌ها وجود دارد. فقط باید روش‌های قانونی را از طریق کانال‌های مناسب – مثلاً کمیساریای عالی پناهندگان یا NGOهای مرتبط به حقوق شما – بردارید.

سه ترکیه یک کشور مسلمان است

درحقیقت ترکیه حتی به‌نحوی بدتر از بسیاری از شهرهای ایران مسلمان است و سنتی. مذهب و عرف اجازه‌ی بسیاری از فعالیت‌ها را به شما نمی‌دهد. فراموش نکنید در شهرهای مختلف‌، شیوه‌های گوناگون زندگی وجود دارد اما در تمامی این شهرها – به‌جز نقاط توریستی بسیار معدودی مثلاً خیابان استقلال در استانبول – شما نمی‌توانید در خیابان نوشیدنی‌های الکلی را آشکارا به‌دست بگیرید. شما نمی‌توانید رفتارهای همجنس‌خواه‌گرایانه را در فضاهای عمومی از خودتان نشان بدهید – مگر در بارها و کلوب‌ها و فضاهایی که مخصوص چنین رفتارهایی در معدود شهرهای توریستی وجود دارند. شما در طول دوران اقامت خود در ترکیه، بسته به شهر محل زندگی خودتان باید مراقب فوبیاها و مخصوصاً هموفوبیای مردم عادی باشید. همچنین مراقب باشید: اگر مذهبی نیستید، این موضوع را علناً اعلام نکنید، حتی ترک‌های همجنس‌گرا هم بعضاً از انسان‌های غیرمذهبی پرهیز می‌کنند.

چهار مردم ترکیه فقط به زبان ترکی صحبت می‌کنند

درعمل خیلی، خیلی کم به زبان انگلیسی یا فرانسه صحبت می‌کنند اما انگشت‌شمار بیشتر از چند جمله‌ی مرسوم می‌توانند در این زبان‌ها حرف بزنند. درنتیجه شما یا خانه‌نشین خواهید شد یا باید زبان ترکی یاد بگیرید و به زندگی معمولی وارد بشوید. شما معلوم نیست چه مدتی را در خاک ترکیه بگذرانید ولی به احتمال قوی، دورانی بیشتر از یک سال را در این کشور خواهید ماند. سعی کنید زبان ترکی یاد بگیرید تا بتوانید زندگی بکنید. اگر زبان ترکی را یاد بگیرید، می‌توانید در این کشور به‌راحتی کار پیدا بکنید. فراموش نکنید: شما احتمالاً به اینترنت و رایانه دست‌رسی راحتی خواهید داشت. اگر این چنین است، از اینترنت به‌سادگی و بدون هیچ هزینه‌ای – به جز هزینه‌ی اینترنت و برق – می‌توانید استفاده کنید و زبان ترکی را بیاموزید. سایت‌های مختلف و همچنین نرم‌افزارهای مختلفی در این زمینه وجود دارند. همچنین یوتیوپ امکانات گسترده‌ای در همین زمینه در اختیار شما قرار می‌دهد.

پنج باور نکنید

حرف‌های زیادی به شما گفته می‌شود. هر حرفی را باور نکنید مگر اینکه این حرف سندیت کافی را داشته باشد. مواردی در مورد پلیس یا در مورد کمیساریای عالی پناهندگان به گوش شما می‌رسد، تا خودتان اطمینان پیدا نکرده‌اید، حرف‌ها را باور نکنید. همیشه شایعات زیادی وجود دارد. از شایعه‌ها دوری کنید. فراموش نکنید ایرانی‌ها دوست دارند خودشان را عالم نشان بدهند و همه، دقیقاً همه، می‌خواهند در مورد پرونده و وضعیت شما اظهارنظر بکنند و همه، دقیقاً همه، به شما می‌گویند فقط به حرف آن‌ها توجه نشان بدهید. اول از همه، سعی کنید تا می‌توانید در مورد اطلاعات خصوصی خودتان، مخصوصاً اطلاعات مربوط به پرونده‌ی خودتان، با کسی صحبت نکنید مگر اینکه مطمئن باشید او می‌تواند کمکی به شما بکند – مثلاً وکیل است یا با یک سازمان حقوقی در زمینه‌ی کمک به پناهندگان کار می‌کند – و تمام حرف‌هایی که می‌شنوید را بررسی کنید و صحت آن‌ها را دریابید. پلیس فقط برای گرفتن امضا از شما نیست، از پلیس می‌توانید سوال بپرسید. در مراجعه‌های خودتان به دفتر کمیساریای عالی پناهندگان می‌توانید سوال‌های خودتان را بپرسید. از چهره‌هایی مانند ساقی قهرمان می‌توانید سوال‌های خودتان را بپرسید. فقط فراموش نکنید: بین دروغ و واقعیت یک مرز باریک بیشتر نیست اما دروغ شما را از مسیر حرکت‌تان منحرف خواهد کرد اما واقعیت به شما کمک خواهد کرد.


Balatarin

دیدگاه شما