یک شعر از سپیده جدیری

شکل قرمزی دارم

از روحم شکسته و می‌ریزد به غرب

و از دل دردهای یک طرفه

شروع می‌شود تا شروعِ هوا

 

این کمالِ همنشینی ست

این کمالِ همنشینی ست

 

تُف بر تمامِ مُردگانِ پُر چشم و رو:

 

این هوا چرا بند نمی‌آید؟

Edited : 22 June 2013
Published : 22 June 2013